Będąc rodzicami mającymi władzę rodzicielską nad swoim potomstwem zdajemy sobie sprawę z tego, jakie mamy prawa rodziców i z jakich obowiązków musimy się wywiązywać względem naszego dziecka. Staramy się je wychowywać jak najlepiej i zapewnić mu wszystko, czego tylko potrzebuje. Dzieci są dla nas najważniejsze i na różne sposoby dbamy o ich dobro. Każdy dobry rodzic chce, aby jego dziecko było szczęśliwe i mogło czuć się bezpiecznie. Czasami skupiamy się jednak za bardzo na tym, jakie prawa rodziców nam przysługują i zapominamy o tym, że nasze dzieci także mają swoje prawa, których my nie możemy łamać. Przełomowym momentem jest oczywiście uzyskanie przez naszego potomka pełnoletniości, czyli ukończenie osiemnastu lat. W tym momencie tracimy nad nim władzę rodzicielską i prawa rodziców. Jednak już, kiedy nasze dziecko osiąga trzynaście lat zyskuje nowe prawa i niestety w niektórych sytuacjach to ono o sobie decyduje, a my niestety nie mamy prawa narzucać mu jakichkolwiek decyzji.
W momencie, kiedy nasza córka czy też syn kończy trzynaście lat i przysługują mu nowe prawa, powinniśmy zapoznać z nimi naszego potomka. Jeśli jednak sami nie wiemy tak naprawdę, czego one dotyczą musimy zapoznać się z odpowiednimi dokumentami, które określają te prawa. Przede wszystkim warto jest zajrzeć do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dzięki niemu możemy dowiedzieć się także wszystkiego na temat naszych obowiązków względem dziecka. Określa on również prawa rodziców. Nasz trzynastoletni potomek może zostać posiadaczem rachunku oszczędnościowego i swobodnie nim dysponować pod warunkiem, że wyrazimy na to zgodę. Jest to jednak sytuacja, na którą mamy pewien wpływ. Niestety są też takie, kiedy liczy się tylko i wyłącznie decyzja naszego dziecka. Tak jest w przypadku zmiany nazwiska. Jeśli ponownie wstępujemy w związek małżeński i chcielibyśmy, aby nasze dziecko z poprzedniego małżeństwa przyjęło nowe nazwisko musi ono wpierw wyrazić na to zgodę. Poza tym decyduje ono także o sobie w przypadku adopcji. Gdy chcemy przysposobić małoletniego, który jednak ukończył już trzynaście lat to decyzja należy do niego. Jeśli nie wyrazi chęci zostania adoptowanym przez daną rodzinę, nikt go do tego nie zmusi. Jednak podkreślić trzeba fakt, iż jeśli nawet dziecko ma ukończone trzynaście lat, a cierpi na chorobę psychiczną, jest upośledzone umysłowo, bądź ma inne zaburzenia psychiczne, to niestety, ale nie może o sobie decydować. Taki potomek może zostać przez nas ubezwłasnowolniony całkowicie do momentu osiągnięcia pełnoletniości (oczywiście drogą sądową).
Nie zapominajmy, że z każdym dniem nasze dziecko coraz bardziej dorasta. Kiedy nasz potomek zyskuje nowe prawa starajmy się mu wytłumaczyć, na czym one polegają i czego dotyczą. Jako jego opiekunowie powinniśmy zadbać o to, by posiadał taką wiedzę. Pamiętajmy, że naszym obowiązkiem jest dbać o dobro naszego dziecka, a przecież wiąże się to z uświadamianiem go na różnorodne tematy, także na temat praw, jakie mu przysługują.